PlayStation 3 kontra Xbox 360 – wady i zalety

Największe różnice pomiędzy konsolami Sony PlayStation 3 i Microsoft Xbox 360.

Wojna 7. generacji konsol

Siódma generacja konsolowa obfitowała w rewolucyjne rozwiązania. Generacja ta rozpoczęła się 22 listopada 2005 w USA od Xboxa 360 (Microsoft), a w jej skład wchodziły takie sprzęty jak Sony PlayStation 3 (11 listopada 2006) oraz Nintendo Wii (19 listopada 2006). Nintendo nie zaprzątało sobie wówczas głowy aspektami technologicznymi, skupiło się na swojej niszy klientów kochających serię Mario, Zeldę czy Pokémony, natomiast do wyścigu zbrojeń zabrało się Sony i Microsoft. Konsole tych firm były od siebie na wielu poziomach różne, mimo, że rozwijane były niemal symultanicznie.

Wiele wersji, to samo wnętrze?

Każda konsola, jeżeli jest wspierana przez wydawców, raz na jakiś czas otrzymuje rewizję bądź uaktualnienie, mające wyeliminować ograniczenia pierwotnej edycji. Z PS3 nie było inaczej. Najbardziej ambitna pod względem zawartości jest wersja pierwsza, nazywana prześmiewczo FAT – w istocie był to gruby kawałek sprzętu, pokryty lustrzanym, czarnym i palcującym się plastikiem (przepiękna edycja piano black). Jedynie ta wersja, w edycji dysku 60 GB posiadała na płycie głównej dodatkowo moduł pozwalający emulować gry z PlayStation 2, znacznie rozszerzając zastosowanie i możliwą do ogrania bibliotekę tej konsoli. Ta edycja PS3 pozwalała nie tylko odpalać gry z PlayStation 1, 2 i 3, posiadała również cały szereg złącz ukryty pod zaśpleką – czytnik kart SD, kilka portów USB itd. W celu cięcia kosztów Sony usunęło cały moduł emulacyjny PS2 z płyty głownej w kolejnych rewizjach – od teraz każde PS3 odtwarzało gry z PS1 oraz z PS3.

Tzw. Yellow Light of Death, czyli żółty kolor diody przy włączniku oznaczał w wielu przypadkach śmierć konsoli PS3 FAT – wnętrze nieprzystosowane do wysokich temperatur przegrzewało się, co wymagało serwisu bądź wymiany na inny model. Kolejne rewizje, Slim (2009) i Super Slim (2012) były już o wiele bardziej odporne oraz posiadały znacznie większą pojemność dysków na dane.

Wersja Super Slim niestety, pomimo wydania pod koniec generacji odstawała jakością materiałów od poprzedniczek – lekki plastik oraz system odsuwanej klapki na płyty przypominał raczej bazarową podróbę niż oficjalną konsolę Sony.

Pierwsza wersja Xboxa 360 zakorzeniona jest jeszcze w historycznym czasie rozkroku pomiędzy starym porządkiem mediów, a nowoczesną (jak na ówczesne czasy) przyszłością. Świadczy o tym brak wyjścia HDMI (jedynie kompozyt/chinch) współpracujące z telewizorami kineskopowymi i wczesnymi LCD – dopiero kolejne rewizje tego modelu dodały dedykowany port HDMI.

Podobnie jak PS3, i ta pierwsza wersja Xboxa narażona była na przegrzewanie się, czego efektem był Red Ring of Death – podobnie jak żółta dioda z PlayStation czerwony pierścień przy włączniku Xboxa 360 oznaczał śmierć konsoli i wymóg wizyty w serwisie. Kolejną ważną rewizją, naprawiającą bolączki pierwowzoru był Xbox 360 S (Slim) z 2010 roku.

Najnowsza edycja, „E” (2013), była już całkiem podobna wizualnie do zbliżającego się wówczas wielkimi krokami Xboxa One (listopad 2013), zwiastującego 8. generację konsol.

Kontrolery zwykłe i niezwykłe (ruchowe)

Kontrolery PS3 odznaczają się wieloma nowinkami technologicznymi – posiadają m.in. żyroskopy wykrywające ruch oraz klawisze sprawdzające siłę ich naciskania. Wielkim mankamentem są wypukłe gałki analogowe oraz spusty R2 i L2, które są na tyle niewygodne i śliskie, że wielu twórców (np. Naughty Dog od serii Uncharted) przeniosło celowanie i strzelanie na wyższe przyciski R1 i L1, co tylko udowadnia nietrafiony design kontrolerów. Tutaj Xbox wygrał z Sony – spusty oraz ogólna solidność konstrukcji sprawiają, że kontroler Xboxa dobrze leży w rękach i nie wydaje się być tak krucha jak u Sony. Za to problematyką Xboxa 360 są kontrolery zasilane bateriami AA (paluszki), podczas gdy pady PS3 posiadają wbudowane akumulatorki.

Ważnym kulturowym fenomenem były kontrolery ruchowe, co zapoczątkowało Nintendo Wii. PS3 Move (2010), czyli zestaw różdżek i kamerki pozwalał na precyzyjne granie w gry sportowe (np. Sport Champions) oraz na korzystanie z systemu wirtualnej rzeczywistości VR na PlayStation 4. Kinect (2010) od Microsoftu był wpinany bezpośrednio do Xboxa jako duża kamera z sensorem podczerwieni. System Microsoftu nie wymagał dzięki temu żadnych dodatkowych akcesoriów, a jedynie ruchu ciała, co w wielu kwestiach było znacznie mniej precyzyjne niż PS Move.

O możliwościach konsol, nośnikach i grach

PS3 w teorii było o wiele mocniejszą konsolą od konkurencji, jednak specyficzna architektura procesora Cell na płycie głównej PlayStation wpływała na trudności z programowaniem gier na ten system. Po odkryciu pełnego potencjału tej konsoli, szczególnie pod koniec generacji, studia dedykujące swoje gry jedynie na PS3 (tzw. gry ekskluzywne) mogły poszczycić się piękną grafiką i dobrą jakością rozgrywki, jednak w przypadku wielu tytułów wydawanych na wszystkie sprzęty, wersje na PS3 działały i wyglądały najgorzej. Xbox, mimo, że nie posiadał aż tylu tytułów na wyłączność pozwalał cieszyć się przyzwoitą jakością i responsywnością płynącą z rozgrywki.

Xbox 360 odtwarzał gry z płyt DVD, podczas gdy Sony wykorzystało znacznie droższy (ale przy tym pojemniejszy) format Blu-ray. Tam gdzie użytkownicy Xboxa musieli instalować gry na dysku twardym bądź żonglować kilkoma płytami wraz z progresem fabuły w grze, PS3 wykorzystywało zaledwie jedną, wielowarstwową płytę na dane. Przez to jednak ceny gier na Xboxa 360 są na ogół tańsze, a zarazem doświadczenia płynące z gry są znacznie lepsze niż u konkurencji. Znaczną większość tytułów z Xbox 360 można bez problemu włączyć na nowszych konsolach Microsoft.

Wsteczna kompatybilność i współczesny potencjał

Kompatybilność wsteczną opisywałem przy PS3 FAT, jednak Xbox 360 nie zapomniał o użytkownikach poprzedniej generacji. Każda wersja Xboxa 360, niezależnie od zainstalowanego systemu pozwala na odtworzenie wielu gier z klasycznego Microsoft Xbox (2001), pozwalając na rozszerzenie posiadanej biblioteki. Dzisiaj wiele ze starszych, używanych gier można zakupić za śmieszne pieniądze, podobnie jak używane konsole PS3 czy Xbox 360. Dla wielu interesującym pomysłem jest zhakowanie tych konsol uaktywniając ich ukryty potencjał. Przykładem może być tzw. overclocking, czyli wymuszenie szybszej pracy procesora zwiększając tym samym ilość klatek na sekundę. Wiele zhakowanych konsol pozwala również na odtwarzanie pirackich kopii gier, omijanie ograniczeń regionalnych (np. odtworzenie gry z USA na europejskiej konsoli) bądź na instalowanie różnorodnych emulatorów i nieautoryzowanych aplikacji.

Dzisiaj wiele funkcji tych sprzętów jest nieaktywnych bądź działa niestabilnie, chociażby sklepy internetowe konsol bądź gra online. Na PS3 granie online było/jest darmowe, nie wymagany jest żaden abonament, jednak Xbox 360 wprowadził subskrypcyjny multiplayer (Games with Gold) oraz system punktów MS (Microsoft Points), który mógł służyć do zakupu dodatków do gier bądź elementów kosmetycznych dla awatarów.

Retro granie wraca do łask – nie wymaga ciągłego połączenia z internetem, wiele gier można zakupić w niskiej cenie, a 7. generacja obfitowała w wiele tytułów będących kamieniami milowymi dla interaktywnej rozrywki (Uncharted, God of War, Wiedźmin 2, Red Dead Redemption, GTA 5). Dlatego zakup i odrestaurowanie starego PS3 bądź Xboxa 360 może być czymś więcej niż projektem majsterkowym, a będzie prawdziwym powrotem do przeszłości.

Bibliografia

• Forster W., Game Machines 1972-2012 The encyclopedia of consoles, handhelds & home computers [2nd English ed.], Gameplan, Utting 2012.